بیوگرافی خواننده زن خارجی

Biography : Avril Lavigne

اطلاعات هنرمند

نام اصلی  اوریل رمونا لوین

تولد ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۴ ‏بلویل، انتاریو، کانادا

اصل/ملیت  کانادایی

سبک‌ها   اپ راک، پاور پاپ، پانک پاپ

فعالیت(ها)  موسیقی‌دان، آهنگساز، بازیگر، طراح

ساز(ها)  خواننده، گیتار الکتریک، گیتار، پیانو، درامز

 

مدت فعالیت  ۲۰۰۲–کنون

 

ناشر(ها)   آریستا، آرسی‌ای

 

نقش‌های مرتبط  اون توبنفلد، دریک ویبلی

 

 

 

اَوریل رِمونا لِوین (به انگلیسی: Avril Ramona Lavigne) (زادهٔ ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۴) خواننده-ترانه‌نویس، طراح مد و بازیگر کانادایی است. او در بلویل، اونتاریو به دنیا آمد اما بیشتر جوانی‌اش را در شهر کوچکی در ناپانی سپری کرد. در سن ۱۵ سالگی، اوریل همراه با شنایا تواین روی صحنه ظاهر شد و در ۱۶ سالگی، قراردادی را همراه با آریستا (حال آرسی‌ای رکوردز) امضاء کرد. مدیر این شرکت نشر، آنتونیو «ال. اِی» رید پیشنهادی برای ساخت ۲ آلبوم به ارزش بیش از دو میلیون دلار به او داد. در سال ۲۰۰۲، لوین ۱۷ ساله، با اولین آلبومش با نام رها کردن وارد دنیای موسیقی شد.
آلبوم رها کردن لوین را تبدیل به جوان‌ترین «خوانندهٔ تک» کرد که تا آن‌زمان یکی از آلبوم‌هایش پُرفروش‌ترین آلبوم بریتانیا شده‌بود. آلبوم در آمریکا هم بسیار موفق بود و از آرآی‌اِی‌اِی گواهینامهٔ «چهار بار پلاتین» را دریافت کرد. تا سال ۲۰۰۹، بیش از ۱۶ میلیون نسخه این آلبوم در دنیا به فروش رفت که تنها ۶ میلیون آن در ایالات متحده بود. ترانه بسیار موفق وی «پیچیده» توانست همانند آلبوم رها کردن در بسیاری از کشورها رتبه اول را به دست آورد. دومین آلبوم اوریل لوین، زیر جلد من در سال ۲۰۰۴ عرضه شد و اولین آلبوم وی بود که توانست در ایالات متحده رتبه اول بیلبورد ۲۰۰ را به دست آورد و بیش از ۱۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروش کرد. سومین آلبوم لوین با نام بهترین چیز لعنتی در سال ۲۰۰۷ عرضه شد. این آلبوم به سومین آلبوم شماره یک وی در جدول موسیقی آلبوم‌های بریتانیا تبدیل شد و همراه با اولین تک‌آهنگ او، «دوست‌دختر»، در بیلبورد هات ۱۰۰ در ایالات متحده بود. لوین پنج تک آهنگ شماره یک جهانی دارد که شامل ترانه‌های «پیچیده»، «اسکیتر بوی»، «با تو هستم»، «پایان خوش من»و «دوست‌دختر» می‌باشد.
تا به‌امروز بیش از ۳۰ میلیون نسخه از آلبوم‌های لوین در جهان به فروش رسیده است و در حال حاضر با بیش از ۱۰،۲ میلیون کپی از طرف RIAA یکی از هنرمندان برتر موسیقی از نظر فروش آلبوم در ایالات متحده محسوب می‌شود. مجلهٔ بیلبورد لوین را به عنوان ۱۰مین خواننده برتر دهه ۲۰۰۰ میلادی معرفی کرده‌است.همچنین نام او به خاطر فروش آلبوم‌ها، موفقیت‌اش در جدول‌های فروش موسیقی و تاثیر فرهنگی آثارش در آمریکا، در ردهٔ ۲۸اُم «بهترین حرکت‌های دهه» ثبت شده‌است.او در حال حاضر روی چهارمین آلبومش کار می‌کند که قرار است پیش از سال ۲۰۱۱ عرضه شود.
لوین فعالیت‌های موسیقی خود را از ضبط موسیقی به بازی در فیلم‌ها و طراحی لباس‌ها گسترش داد. او به عنوان گویندهٔ یکی از کاراکترهای انیمیشن آنسوی حصار در سال ۲۰۰۶ نقش ایفا کرد و در همان سال اولین فیلم خویش را با نام فست‌فود نیشن بازی کرد. در سال ۲۰۰۸ برَند پوشاک متعلق به لوین با نام ابی داون شروع به کار کرد؛ در ۲۰۰۹ اولین عطرش را با نام تجاری بلک استار عرضه کرد و در سال ۲۰۱۰ دومین عطر اختصاصی او با نام فُربیدن رُزروانهٔ بازار شد.

در جولای ۲۰۰۶، لوین همراه با دریک ویبلیخواننده اصلی و گیتاریست گروه سام ۴۱ که دو سال با هم دوست بودند ازدواج کرد. این ازدواج برای بیش از ۳ سال دوام آورد و لوین در اکتبر ۲۰۰۹ خواستار طلاق شد. ویبلی و لوین همکاری‌شان با یکدیگر را بعد از جدایی نیز ادامه دادند؛ ویبلی تهیه‌کنندگی چهارمین آلبوم لوین و همچنین تک‌آهنگ «آلیس» که برای فیلم سال ۲۰۱۰ تیم برتون، آلیس در سرزمین عجایب ساخته شده بود، را بر عهده داشته‌است.

اوایل زندگی
اوریل رمونا لوین در بلویل، انتاریو زاده شد و فرزند "جودی نی لاشاو" و "جین کلاود لوین" است. پدرش اصلیت کانادایی فرانسوی داردو نام او را اَوریل که معادل فرانسوی ماه اِپریل یا آوریل (به انگلیسی: April) می‌باشد، انتخاب کرد.پدربزرگ و مادربزرگ لوین کانادایی-فرانسوی هستند اما خود او به زبان فرانسوی صحبت نمی‌کند. او برادری بزرگتر از خود به نام متیو و خواهری کوچکتر به نام میشل دارد.او دختری از خانواده طبقه کارگر جامعه بودو از دو سالگی همراه با مادرش ترانه‌های کلیسا را می‌سرود. زمانی که او ۵ ساله بود، به ناپانی در انتاریو،شهری با جمعیتی حدود ۵،۰۰۰ نفر، نقل مکان کردند. اگرچه او در مدرسه کشمکش‌هایی داشت و چندین بار به دلیل بدرفتاری از کلاس بیرون شده بود، پدر و مادرش پشتیبان او برای خوانندگی بودند. پدرش برای او میکروفون، جعبه درام، کیبورد و چندین گیتار آورد و زیرزمین خانه‌شان را به یک استودیو تبدیل کرد. زمانی که لوین ۱۴ ساله بود، پدر و مادرش او را به جلسه‌های کاراواک می‌بردند. او همچنین در مراسم‌های کشوری همراه با گارث بروکس، دیکسی چیکس و شانیا تواین اجراهایی داشت. او همچنین شروع به نوشتن ترانه‌های خودش نمود. اولین ترانه با نام «نمی‌توانم به تو فکر نکنم» بود که در مورد یکی از عشق‌های نوجوانی‌اش بود و بعدها خودش از آن به عنوان «یک چیز دلفریب» توصیف کرد.
در تمام عمرم می‌دانستم که این چیزی است که باید باشم.... تصور می‌کردم چطور می‌تواند باشد که توسط موسیقی‌ام مشهور باشم. و هر روز رویا و خیال‌بافی می‌کردم.
در ۱۹۹۸، لوین برنده مسابقه‌ای رادیویی شد که به واسطه آن توانست همراه با همتای کانادایی‌اش شانیا تواین در "کورل سنتر" در اوتاوا در حضور بیش از ۲۰،۰۰۰ تماشاگر اجرا نماید.تواین و لوین ترانه «چه چیزی تو را وادار به گفتن آن کرد» را اجرا کردند، لوین به تواین گفت که او "هنرمندی مشهور" خواهد شد.در هنگام اجرایی در "تئاتر اجتماعی لناکس"، لوین توسط یکی از خواننده‌ها به نام "استفن مد" شناسایی شد. او لوین را به خواندن در یکی از ترانه‌هایش با نام «رسیدن به آسمان» که در آلبوم ۱۹۹۹ آنها گنجانیده می‌شد، دعوت کرد. پس از آن، لوین ترانه‌های «معبد دنیا» و «دو رودخانه»را برای آلبوم آینده مد، پنجره من به تو در سال ۲۰۰۰ اجرا کرد. در دسامبر ۱۹۹۹، اولین مدیر حرفه‌ای لوین، کلیف فابری، در هنگام اجرای لوین از ترانه‌هایی کانتری در کینگستون انتاریو، استعداد او را کشف کرد.فابری اجراهای وی‌اچ‌اس (VHS) ویدیویی لوین را به چندین شرکت موسیقی فرستاد و لوین شروع به دیدار با مدیران آنها نمود. مارک جووت از نت‌ورک لوین را برای کار با پیتر زی‌زو در نیویورک در تابستان سال ۲۰۰۰ آماده کرد و او ترانه «چرا؟» را نوشت. اما در سفرهای بعدی به نیویورک بود که لوین توسط آریستا رکوردز شناسایی شد که اولین آلبوم خویش را توسط همان ناشر عرضه نمود.

کارهای موسیقی
۲۰۰۰–۲۰۰۳: رها کردن
در نوامبر ۲۰۰۰کن گرانگارد، یکی از نمایندگان A&R، آنتونیو رید رئیس-آینده آریستا رکوردز، را دعوت به دیدار با تهیه‌کننده پیتر زی‌زو در استودیوی آنها در منهتن نمود تا صدای لوین را بشنوند. آزمایش ۱۵ دقیقه‌ای لوین، باعث تحت تأثیر قرار گرفتن رید شد و او بلافاصله قراردادی به ارزش ۱.۲۵ میلیون دلار برای دو آلبوم و یک ۹۰۰،۰۰۰ دلار اضافی را برای پیش‌پرداخت انتشارات همراه با لوین امضاء کرد.در همین زمان، او احساس می‌کرد که به طور طبیعی با دسته اسکیترهای دوران دبیرستانش تطابق زیادی دارد، تصویری که در اولین آلبومش دیده می‌شد. او حالا همراه با یک ناشر قرارداد امضاء کرده بود و تمام سعی‌اش را در موسیقی متمرکز کرده بود، اما هنوز مجبور بود که والدینش را از این تصمیمش مطلع کند. "من نمی‌خواستم این [قرار موسیقی] را برگشت بدهم. در تمام عمرم این رویای من بوده. آنها [پدر و مادرم] می‌دانند که چه قدر من این را می‌خواستم و چه‌قدر برای آن تلاش کرده‌ام.
در ۴ ژوئن ۲۰۰۲، لوین اولین آلبومش را با نام «رها کردن» در ایالات متحده عرضه کرد. آلبوم چندی پس از عرضه در بیلبورد ۲۰۰ توانست رتبه ۲ را بگیرد، همچنین در استرالیا، کانادا و بریتانیا در مقام اول قرار بگیرد. این موفقیت توانست لوین را در سن ۱۷ سالگی به جوان‌ترین خواننده‌تک که توانسته بود تا همان زمان در رتبه اول در بریتانیا قرار بگیرد تبدیل کند.با پایان ۲۰۰۲، آلبوم توانست گواهینامه چهار-بار پلاتین را از طرف RIAA بگیرد و او را به عنوان پرفروش‌ترین خواننده زن سال ۲۰۰۲ و پرفروش‌ترین آلبوم-اول سال ثبت کند. با آمدن مه ۲۰۰۳، این آلبوم بیش از ۱،۰۰۰،۰۰۰ نسخه در کانادا به فروش رسانید و از سوی انجمن صنعت ضبط موسیقی کانادا گواهینامه الماس را گرفت. از سال ۲۰۰۹، فروش این آلبوم از مرز ۱۶ میلیون نسخه به صورت جهانی گذشت،و تنها با فروش ۶ میلیون نسخه در ایالات متحده، RIAA گواهینامه شش‌بار-پلاتین را به آن اعطا کرد.
من صرف به خاطر اینکه احساس می‌کنم تا حدی خودم را برای شکست‌خوردن آماده کرده باشم، شکست نمیخورم. این چیزی است که در تمام زندگی‌ام می‌خواستم، چیزی که رویای آنرا می‌دیدم و می‌دانستم که اتفاق خواهد افتاد. من از زمانی که واقعا کوچک بودم می‌خواندم و بسیار زیاد این را می‌خواستم و به خودم می‌گفتم، این کار را خواهم کرد.
اولین تک‌آهنگ لوین، «پیچیده» در استرالیا رتبه اول و در ایالات متحده رتبه دوم را گرفت، این ترانه همچنین یکی از بهترین و پرفروش‌ترین ترانه‌های کانادا در سال ۲۰۰۲ بود که همچنین در شوی تلویزیونی نوجوانان «داوسونز کریک»به نمایش درآمد. «پیچیده» بعدها به ۱۰۰ ترانه برتر دهه راه یافت و رتبه ۸۳ را گرفت.
دیگر تک‌آهنگ‌ها، «اسکیتر بوی» و «با تو هستم» به فهرست ۱۰ برتر ایالات متحده وارد شدند. در نتیجه این سه تک‌آهنگ برتر، لوین دومین هنرمند در تاریخ است که توانسته با اولین آلبومش سه تک‌آهنگ شماره ۱ را در بیلبورد مین‌استریم ۴۰ برتر داشته باشد. برای موزیک‌ویدئوی «پیچیده»، لوین به عنوان "بهترین هنرمند نو" در سال ۲۰۰۲ از طرف ام‌تی‌وی شناخته شد.او چهار جایزه جونو را در سال ۲۰۰۳ برنده شد و برای شش‌تای دیگر نامزد شد.او جایزه موسیقی دنیا را برای "پرفروش‌ترین خواننده کانادایی در دنیا" برنده شد و برای هشت جایزه گرمی نامزد شد که شامل "بهترین هنرمند نو" و "ترانه سال" برای «پیچیده» (۲۰۰۳) بود.
در ۲۰۰۲، لوین نقشی به عنوان هنرمند برجسته در موزیک ویدیوی «هزاران میلیون» از گروه پاپ پانک «تربل چارجر» ظاهر شد.در مارس ۲۰۰۳، لوین روی جلد مجله رولینگ استون ظاهر شدو بعدا در مه ترانه «سوخت» را در طول نمایش ام‌تی‌وی برای احترام به متالیکا انجام داد. در طول اولین تور موسیقی‌اش، تور « سعی کن مرا خفه کنی» لوین ترانه «بسکت کیس» را از گرین دی اجرا کرد.

۲۰۰۴–۲۰۰۵: زیر جلد من
لوین همراه با متیو جرارد ترانه‌ای با نام «بریک‌اوی» را برای کلی کلارکسون به خاطر موسیقی متن فیلم سال ۲۰۰۴ «خاطرات پرنسس ۲» نوشتند.. این ترانه بعدا در آلبوم دوم کلارکسون با همین نام قرار گرفت و اولین ترانه آن آلبوم شد. لوین بعد از آن ترانه «ایریس» را از گو گو دالز همراه با خواننده این باند، جان رززنیک اجرا کرد و در اکتبر سال ۲۰۰۴ روی جلد مجله ماکسیم ظاهر شد.او بعدا ترانه متن فیلم اسپانج‌باب اسکورپنتز را ساخت و بیان کرد، "این آهنگ را کمی خشن ساختم، صداهای بلند زیادی از گیتار در آن دیده می‌شود و ما آهنگ را در وقت کم و با جنب‌و‌جوش زیادی ساختیم." لوین آهنگ را با کمک تهیه‌کننده باچ واکر بازچینی نمود.

دومین آلبوم استودویی لوین، «زیر جلد من»، در ۲۵ مه ۲۰۰۴ عرضه شد، در بسیاری از کشورها شامل استرالیا، مکزیک، کانادا، ژاپن، بریتانیا و ایالات متحده رتبه اول را گرفت.این آلبوم توانست بیش از ۱۰ میلیون نسخه به فروش برساند. لوین بیشتر ترانه‌های آن را با کمک خواننده و ترانه‌نویس کانادایی «شانتال کریازوک» نوشت. همسر کریازوک، پیشرو گروه آور لیدی پیکس، رین مایدا تهیه‌کننده کمکی آلبوم بود که همراه با دان گیلمور و باچ واکر همکاری می‌کرد. لوین بعدا توری با نام «زنده و غافلگیرکننده» را ترتیب داد که شامل ۲۱ تور کوچک برای تبلیغ آلبوم در ایالات متحده و کانادا بود که با همراهی گیتاریست اون توبنفلد همراه بود. هر اجرا شامل یک اجرای کوچک صوتی از ترانه‌های این آلبوم بود. در پایان ۲۰۰۴، لوین وارد اولین تور جهانی خویش، تور بونِز شد که همراه با توقفی در هر قاره همراه بود و تا سال ۲۰۰۵ به طول انجامید.

این آلبوم ثابت کرد که من یک ترانه‌نویس هستم و کسی نمی‌تواند آنرا انکار کند. هر آهنگی که من می‌نویسم از یک تجربه خصوصی خودم آمده‌اند و بسیار احساسات در هر ترانه نهفته است.

«به من نگو»، اولین ترانه آلبوم در آرژانتین و مکزیک به رتبه اول راه یافت و در بریتانیا و کانادا در ۵ برتر در حالی که در استرالیا و برزیل در ۱۰ برتر راه یافت. «پایان خوش من» ترانه اصلی آلبوم، در مکزیک ترانه برتر و در بریتانیا و استرالیا توانست به ۵ برتر راه پیدا کند. در ایالات متحده، وارد ۱۰ برتر در بیلبورد ۱۰۰ برتر شد و ترانه برتر و شماره ۱ مین‌استریم ۴۰ برتر گردید که آنرا به چهارمین ترانه برتر آن تبدیل کرد. سومین تک‌آهنگ، «هیچ‌کس خانه نیست» نتوانست در ۴۰ برتر ایالات متحده قرار بگیرد و فقط در مکزیک و آرژانتین رتبه اول را گرفت. چهارمین تک‌آهنگ، «او نبود» به ۴۰ برتر بریتانیا و استرالیا رسید و در ایالات متحده منتشر نشد.

لوین در سال ۲۰۰۴، دو جایزه موسیقی ورلد را برای "بهترین خواننده پاپ/راک دنیا" و "پرفروش‌ترین خواننده کانادایی دنیا" به دست آورد. او برای ۵ جایزه جونو در سال ۲۰۰۵ نامزد شد و ۳تای آنها را شامل "هنرمند سال" برنده شد. او جایزه "هنرمند مورد علاقه زن" را در هجدهمین فستیوال سالانه "نیکلودین کیدز چویز اواردز" به دست آورد و در هر نمایش تلویزیونی که در سراسر دنیا از طرف ام‌تی‌وی برگذار می‌شد، نامزد گردید.

۲۰۰۶–۲۰۰۸: بهترین چیز لعنتی

در ۲۶ فوریه ۲۰۰۶، لوین به نمایندگی از کانادا در مراسم اختتام المپیک تورنتو ترانه «که می‌داند» را در طول هشت دقیقه از بخش بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۰ اجرا کرد. زمانی که لوین در استودیو برای سومین آلبومش بود، گروه تفریحی فاکس از او خواستند تا ترانه‌ای را برای موسیقی متن فیلم اراگون بنویسد، او دو ترانه را برای فیلم نوشت اما فقط یکی از آنها، «طاقت بیاور» برای پایان فیلم انتخاب شد.لوین قبول کرد که نوشتن ترانه چالش‌انگیز بود و همراه با فیلم حرکت می‌کرد. او تأکید کرد که ترانه «طاقت بیاور» که بعدا در آلبومش گنجانده شد، نشانه‌ای از چیزی که آلبوم آینده خواهد بود، نیست.

ترانه‌های من، مهم نیست که چطور، در مورد اینست که "خودت باشی" و "رویاهای خودت" را تعقیب کنی، حتی اگر رویاهات دیوانه به نظر می‌رسند و حتی اگر مردم به تو خواهند گفت که رویاهایت هیچ‌گاه به حقیقت تبدیل نخواهند شد.

سومین آلبوم لوین، «بهترین چیز لعنتی»، در ۱۷ آوریل ۲۰۰۷ عرضه شد، که بلافاصله بعد از آن، لوین توری کوچک را برای تبلیغات آن ترتیب داد. ترانه اصلی آن، «دوست‌دختر» در بیلبورد ۱۰۰ برتر اول شد و در همان هفته آلبوم در بیلبورد ۲۰۰ اول شد. «دوست دختر» اولین تک‌آهنگ لوین بود که توانسته بود در این جدول در مقام اول جا بگیرد.این ترانه یک موفقیت جهانی داشت؛ در استرالیا، کانادا، ژاپن و ایتالیا رتبه اول و در بریتانیا و فرانسه رتبه دوم را گرفت. این ترانه همچنین به زبان‌های اسپانیایی، فرانسوی، ایتالیایی، پرتغالی، آلمانی، ژاپنی و ماندارینی ضبط شد. IFPI «دوست‌دختر» را به عنوان بیشترین ترانه دانلود شده در سال ۲۰۰۷ یاد کرد. این ترانه با ۸ نسخه مختلف به ۸ زبان دنیا توانست بیش از ۷.۳ میلیون نسخه فروش کند.ترانه «دوست‌دختر» در جدول ۱۰۰ ترانه برتر دهه رتبه ۹۴ را گرفت.

«زمانی که تو رفتی» دومین ترانه این آلبوم، در بریتانیا رتبه سوم را گرفت و در استرالیا و ایتالیا پنجم و در همین حال به ۱۰ برتر کانادا و ۲۰ برتر ایالات متحده راه یافت. در دسامبر ۲۰۰۷، لوین با درامد سالیانه ۱۲ میلیون دلار، توسط فوربز در "پردرآمدترین افراد زیر ۲۵ سال" رتبه هشتم را گرفت. «هات» سومین ترانه آلبوم کم‌موفقیت‌ترین ترانه لوین در ایالات متحدهبا رتبه ۹۵ شد. در کانادا در ۱۰ برترین و در استرالیا در ۲۰ برترین وارد شد. آلبوم بهترین چیز لعنتی به صورت جهانی ۶ میلیون نسخه به فروش رسانید.

در همین دوران، لوین هر جایزه‌ای را که نامزد آن شده بود برنده شد، که شامل دو جایزه ورلد میوزیک اواردز برای "پرفروش‌ترین خواننده کانادایی" و "بهترین خواننده پاپ/راک زن دنیا" می‌شدند. او اولین جایزه‌های خود را از ام‌تی‌وی با دو جایزه دریافت کرد و از سوی جایزه انتخاب نوجوان نیز برای "ترانه تابستان" یک جایزه دریافت کرد و برای پنج "جایزه جونو" نامزد شد.

در اواسط ۲۰۰۷، لوین در ۵ آرزو کن ظاهر شد. او همراه با هنرمند کامیلا دی.اریکو و نویسنده جاشوا دایزارت در این منگا همکاری کرد، «۵ آرزو کن» در مورد دختر خجالتی به نام «هنا» بود که در حین دیدار با قهرمانش اوریل لوین، یاد می‌گیرد که چطور با ترس‌هایش مبارزه کند. لوین بیان کرد، "میدانم که بسیاری از طرفدارانم "منگا" می‌خوانند و من بسیار خوشحالم که می‌توانم در داستانی باشم که آنها را خوشحال و سرگرم می‌کند." این کتاب‌ها در ۱۰ آوریل (یک هفته پیش از نشر آلبوم «بهترین چیز لعنتی») و در جولای عرضه شدند. سرویس کتابخانه نوجوانان این کتاب را به عنوان "نوئل گرافیکی عالی برای نوجوانان" اعلام کرد.

در مارس ۲۰۰۸، لوین توری با نام «بهترین تور لعنتی» (در رابطه با آلبوم «بهترین چیزهای لعنتی») برای حمایت از آلبوم آغاز کرد. در همان ماه او برای دومین بار روی جلد مجله ماکسیم ظاهر شد. در اواسط اوت، حزب مخالف مالزی، حزب اسلامی پان سعی بر توقیف نمایش لوین در کوالالامپور نمود و از کارهای او در روی استیج به عنوان "بسیار ضداخلاقی" نام برد. کنسرت او در ۲۹ اوت به عنوان تبلیغ ارزش‌های غلط در جامعه مالزی در روز آزادی مالزی در ۳۱ اوت اعلام شد. اگرچه در ۲۱ اوت ۲۰۰۸، ام‌تی‌وی گزارش کرده بود که کنسرت او از سوی دولت مالزی تأیید شده است.

۲۰۰۹–کنون: خدانگهدار لالایی

یک‌ماه بعد از تکمیل تور آلبوم «بهترین چیز لعنتی»، لوین در نوامبر ۲۰۰۸ در استودیوی خانگی‌اش همراه با "بلک استار" شروع به ضبط‌های نو نمود.برای کمک به اولین عطرش، "بلک استار"، لوین به تبلیغ کوچکی برای استفاده در تبلیغات تلویزیونی لازم داشت. "بلک استار" در هتلی در مالزی در طول تورش سروده شد. این ترانه بعدا به یک ترانه کامل تبدیل شد که رولینگ استون از آن به عنوان "یک لالایی لطیف که دارای حماسه همراه با پیانوهای همانند کلدپلی و ریشه‌های پروازکننده است،" یاد کرد.

عمل ضبط با کمترین وسایل آغاز شد، بیشتر اوقات با خواندن لوین تنها با یک گیتار و دیگر ابزارها که بعدا اضافه می‌شدند. اوین این فرایند را اینطور توصیف کرد: "اینطور کار کردن را بسیار دوست دارم، واقعا احساس می‌کردم که وقتش بود که همچون کاری را انجام دهم. که همه چیز فقط درباره صدا، عملکرد، لرزش و احساس باشد." چون لوین دارای استودیویی در خانه‌اش بود، او قادر به ضبط در اوقات فراغت خود نیز بود. او همچنین بیشتر اوقات برای درست کردن بیشتر قسمت‌های ترانه‌هایش از یک پیانو استفاده می‌کرد. "پیانو چیزی بیشتر از یک وسیله احساسی است. پیانو احساسات مرا در حالات مختلف تحریک می‌کند و برخلاف گیتار، مرا به سویی دیگر می‌کشاند.

در جولای ۲۰۰۹، نه تراک شامل ترانه‌های «خوب»، «همه صدمه می‌بینندو «محبوب» ضبط شدند. بیشتر ترانه‌ها در زمان نوجوانی لوین نوشته شده بودند. ترانه «محبوب» دومین ترانه‌ای بود که لوین در سن ۱۵ سالگی زمانی که در ناپانی زندگی می‌کرد، نوشته بود. لوین اعلام کرد که این آلبوم در مورد "زندگی" است و افزود، "برای من بسیار آسان است که ترانه‌ای پسرانه بسازم، اما اینکه بخواهم صادقانه در مورد چیزی که واقعا به من نزدیک است و من در آن نقش داشته‌ام بنویسم، یک چیز واقعا متفاوت است." این آلبوم قرار است بیشتر همانند سبک گذشته موسیقی لوین باشد و صداهای صوتی (آکوستیک) بیشتری دارد. لوین در این مورد افزود، "[برای] این آلبوم، بسیار بسیار زیاد، می‌خواستم که بخوانم.... فقط می‌خواهم که سکوت را کنارم داشته باشم و ترانه‌های صوتی بیشتری را بخوانم.

من تمام ترانه‌هایم را خودم می‌نویسم، به همین‌خاطر وقت بیشتری می‌گیرد که آنها را ضبط کنم چون باید زندگی‌ام را ادامه بدهم تا الهام‌های ترانه‌هایم را بگیرم.

من همیشه چیزی مهم داشتم اما بعضی از کسانی که با آنها کار می‌کنم اصلا برایشان اهمیت ندارد، چون آنها فقط می‌خواهند که چیزی بنویسند.

تاریخ انتشار اولین تک‌آهنگ آلبوم چندین بار به تعویق افتاد. آلبوم به صورت اصلی برای ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹ برنامه‌ریزی شده بود اما بعدا در ژانویه ۲۰۱۰، لوین اعلام کرد که جلد آلبوم تکمیل شده و اولین تک‌آهنگ آلبوم در آوریل و خود آلبوم در ژوئن عرضه خواند شد. در مه، لوین اعلام کرد که آلبوم را بسیار جدی گرفته و به استودیو برگشته و روی آن کار بیشتری خواهد کرد. "با یک آلبوم، نمی‌خواهم همه را یک‌دفعه غافلگیر کنم.... من ضبط بسیار جدی را پیش گرفته‌ام و فکر می‌کنم کمی باید ترانه‌های سرگرم‌کننده‌ای را در آن بگنجانم.در اوت ۲۰۱۰، لوین به "استودیوی ضبط موسیقی هنسون" همراه با تهیه‌کننده بریتانیایی الکس دا کید برگشت. در طول این جلسه‌ها، لوین به گلو درد دچار شد و کسانی که در اطرافش بودند باید از ماسک استفاده می‌کردند.علیرغم هشدار دکترش، او به ضبط موسیقی ادامه داد. "من در ۴۸ ساعت پیش قادر به خواندن نبودم چون اگر این‌کار را می‌کردم، ممکن بود به رشته‌های آوایی صدمه وارد شود. دکترم به من گفت که این‌کار را نکنم اما امروز خواندنم. او افشا کرد که "کارهای جدید را امتحان کرده" و در حال "کاوش" بوده است. او همچنین بیان کرد که مواد لازم را برای دو ترانه دیگر در اختیار دارد.

در ژانویه، در حالی که برای آلبوم جدیدش در استودیو ضبط می‌کرد، همکاری با دیزنی را برای طراحی لباس‌های فیلم آلیس در سرزمین عجایب آغاز کرد که بعدا در فیلم تیم بورتون «آلیس در سرزمین عجایب» به کار گرفته شد. او از مدیر‌های فیلم خواست که اگر بتواند برای فیلم ترانه‌ای بنویسد. نتیجه آن ترانه آلیس^[بود که در پایان فیلم پخش می‌شود و در موسیقی متن «تقریبا آلیس» نیز قرار داده شد.

در ۲۸ فوریه، لوین در کنسرتی واقع در المپیک ۲۰۱۰ ونکوور ترانه‌های «پایان خوش من» و «دوست‌دختر» را اجرا کرد. لوین از اینکه در این مسابقات اجرا کرده بود افتخار می‌کرد اما از این موضوع که نتوانست بود در بازی هاکی ایالات متحده و کانادا شرکت کند افسوس خورد. "آنها ما را به خاطر مشکلات امنیتی حبس کرده بودند و نمی‌توانستیم خارج شویم.

زندگی خصوصی

سبک شخصی و چهره عمومی

زمانی که برای اولین بار لوین شهرت را کسب نمود، او برای رفتارهای پسرگونه‌اش شناخته می‌شد، به ویژه کراوات و ترکیب پیراهن‌های بدون آستین. او لباس‌های بگی، کفش‌های اسکیت‌دار,مچ‌بند و گاهی‌اوقات بندکفش پیچیده در اطراف انگشتانش و امثال آن‌را ترجیح می‌داد. در طول عکس‌برداری‌ها، به جای پوشیدن لباس‌های "درخشان و عالی" او به پوشیدن "تی‌شرت‌های قدیمی و بی‌اطو" بسنده می‌کرد. در پاسخ به طرز پوشش و تأثیرگزاری موسیقی‌اش، رسانه‌ها به او لقب "شاهدخت پاپ‌پانک" نهاده بودند. رسانه‌ها و طرفدارانش او را به عنوان "آنتی-بریتنی"، به‌دلیل کم‌تر تجاری بودن‌اش، تصویر واقعی‌اش و سرسخت بودنش، می‌شناختند. "من جعلی نیستم و کسی نمی‌تواند به من بگوید چه کنم و چطور رفتار کنم، پس ممکن است مرا "آنتی-بریتنی" بخوانند، که نیستم. در نوامبر ۲۰۰۲، لوین پوشیدن کراوات را کنار گذاشت و بیان کرد که او "یک مد خاص" را انجام می‌داد.لوین کوشش‌هایی آگاهانه برای نگه‌داشتن موسیقی‌اش، و نه چهره‌اش، به عنوان سرلوحه کارهایش انجام داد.

باید برای آن‌که تصویرم را خود واقعی‌ام بگذارم بجنگم.... از چندین تصاویر مجلل و زرق‌وبرق‌دار رسانه‌ها به این‌خاطر که همانند خودم نشان‌داده نمی‌شدم، امنتاع کردم. نمی‌خواهم لباس‌های مبتذل که بدن مرا نشان دهد بپوشم. من بدنی عالی دارم.

لوین سرانجام به سبک سیاه مد روی آورد، طوری که برای آلبوم دومش، زیر جلد من از پوشش اسکیت‌برد به پوشش سیاه‌گونه و دامن‌های کوتاه سیاه و گرایش‌های ترس و بیم روی آورد.من این‌طور برچسپ خورده‌بودم که من دختری عصبانی‌ام، [یک] شورشی... ولگرد (پانک)، و باید بگویم که من هیچ‌کدام یک از آن‌ها نیستم." زمانی که لوین از عصبانی بودن امتناع می‌کرد، در مصاحبه‌هایش همیشه احساساتی در مورد کم بودن توجه رسانه‌ها در مورد ترانه‌نویسی‌اش بود. "من یک نویسنده هستم و نخواهم گذاشت که مردم این را از من بگیرند،" و اینکه او از ۱۴ سالگی ترانه می‌نوشت. در طول سال‌های آلبوم بهترین چیز لعنتی، لوین به طور کامل تغییر کرد، رنگ موهایش را روشن همراه با خطی صورتی رنگ نمود و لباس‌های زنانه بیشتریمثل "شلوار جین تنگ و کفش‌زنانه، و شروع به مدل‌بودن برای مجله‌هایی چون هارپرز بازار نمود.لوین از سبک پوشش جدیدش دفاع کرد و گفت: "در واقع به خاطر هیچ‌چیزی تاسف نمی‌خورم. می‌دونی، کراوات و این‌طور چیزا... همه این‌ها وقت و مکان دارند. و حالا من بزرگ شده‌ام، و تغییر کرده‌ام. او حالا سعی می‌کرد که غذاهای مقوی‌تری خورده و در ورزش‌هایی نظیر یوگا، هاکی خیابانی، فوتبال، رولربلید و موج‌سواری شرکت کند.

 Biography : RIHANNA

نام اصلی  رابین ریحانا فنتی

نام مستعار ری ری، ملکه کارائیبی، شاهزاده ی جدید

پاپ

تولد  ‎۲۰ فوریه ۱۹۸۸

اصل/ملیت  سنت مایکل، باربادوس

سبک‌ها پاپ، ریتم و بلوز

فعالیت (ها)  خواننده، مدل، ترانه نویس

ناشر (ها)  استدیو دف جم

ریحانا قسمتی از نام رابین ریانا فنتی (به انگلیسی : Robyn Rihanna Fenty) است که در ۲۰ فوریه سال ۱۹۸۸ (میلادی) در شهر سنت مایکل در کشور باربادوس در منطقه کارائیب متولد شد.

او دختری معمولی بود که دوران راهنمایی اش را در مدرسه سیصد و ده ساله کامبرمیر در باربادوس گذراند. در سال 2003 با کمک دو نفر از همکلاسی هایش یک نمایش موسیقی سه نفره را اجرا کرد. در سال 2004، او برنده ی مراسم دوشیزه ی زیبای کامبرمیر شد و نمایش کوتاهی اجرا کرد. او با اجرای آهنگ قهرمان از ماریا کری برنده ی جایزه ی نمایش استعدادهای مدرسه اش شد و شاید همین امر سبب ورود او به عرصه ی خوانندگی بود.

در 2003 پس از آنکه با دوستانش نمایش را اجرا کرد، دوستش او را به ایوان راجرز ، تهیه کننده موسیقی که برای مسافرت به همراه همسرش به باربادوس آمده بود معرفی کرد. او به کمک راجرز چند آهنگ را بازخوانی و ضبط کرد که به بسیاری از استدیو های آمریکایی فرستاده شد. این قطعات مورد قبول استدیوی دف جم واقع شد و مدیریت رپر دف جم، جی زی ، از او دعوت به همکاری کرد.

ریحانا، بزرگ‌ترین دختر خانواده‌است. پدرش رونالد فنتی، یک شهروند آفریقایی-ایرلندی، و مادرش مانیکا فنتی، اهل کشور گویان در آمریکای جنوبی است.

الهاماتی که از کارهای بیانسه ، آلیشیا کیدز ، و ماریا کری گرفته در کارهای اولیه اش در موسیقی بسیار آشکار است.

دختری مثل من (A Girl Like Me) آلبوم دوم ریانا در سال ۲۰۰۶ کمتر از ۸ ماه پس از آلبوم اول او وارد بازار شد.

سومین آلبوم او به نام (Good Girl Gone Bad) سال ۲۰۰۷ منتشر شد و اولین تک آهنگش به نام چتر (Umbrella) موفقیت جهانی به همراه داشت و ریحانا را در سراسر دنیا معروف و محبوب ساخت. چتر پرفروش ترین آهنگ آن سال و موفق به دریافت یک جایزه گرمی شد. او در سال ۲۰۰۸ نسخهٔ جدید آلبوم آخر خود را عرضه کرد که شامل ۳ تک آهنگ با نام‌های take a bow و disturbia و تک آهنگی همراه با گروه (maroon5) بود که دوتای اول موفقیت‌های زیادی را برای او همراه داشت.

نخستین آلبوم

نخستین آلبوم ریحانا، موسیقی خورشید (Music of the Sun) بود که در ۳۰ اوت ۲۰۰۵ میلادی، زمانی که ریحانا 17 ساله بود، به بازار عرضه شد. دو ماه بعد، در تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۰۵، آهنگی از ریانا به نام «پان د ریپلای» (Pon de Reply) به بازار آمد که در آمریکا و بریتانیا، مقام دوم را در فهرست آهنگ‌های برتر ازآن خود کرد.

آلبوم ها

موسیقی خورشید (Music of the Sun) تاریخ انتشار: ۳۰ اوت ۲۰۰۵

دختری مثل من (A girl Like Me) تاریخ انتشار: آوریل ۲۰۰۶

دختر خوب بد شد (Good Girl Gone Bad) تاریخ انتشار: ۵ ژوئن ۲۰۰۷

زندگی شخصی (Personal Life) تاریخ انتشار: ۱۱ اکتبر ۲۰۰۷

تک آهنگ ها

Pon de Replay

If It's Lovin' That You Want

SOS

Unfaithful

We Ride

Umbrella

Shut Up and Drive

Don't Stop the Music

Hate That I Love You

Breakin' Dishes

Take a Bow

Disturbia

Rehab

ریحانا و ماجرای کریس براون

موضوع ریحانا و کریس براون (Chris Brown ) موضوع عجیبیست. ریحانا که پس از رابطه عاطفی که با بازیگری به نام جاش هارنیت داشت بزودی با خواننده جوانی به نام کریس براون آشنا شد. کریس 19 سال سن داشت و همانند ریحانا در سبک R&B فعالیت داشت. هم سن و سال بودن آن دو سبب تحکیم رابطه آنها شد. ریحانا در مورد رابطه خود این چنین به مجله People گفته بود : من و کریس به هم خیلی علاقه داریم. کریس خیلی شاداب و سرزنده هست و کاری می کنه که منم دوباره احساس جوان تر بود بکنم. اون باعث میشه من مثل یک تین ایجر احساس کنم. در ضمن باعث عاقلانه تر رفتار کردن و فکر کردن منم میشه.

این دو شخص اخیرا با هم درگیری داشتند که منجر به جدائیشان از یکدیگر شد. این درگیری در اتوبانی در شهر لوس آنجلس رخ داد. در طی این درگیری کریس به شدت ریحانا را مضروب کرد. کریس براون به علت این درگیری به دادگاه رفت و محکوم به زندان و جریمه شد. او پس از مدتی از ریحانا معذرت خواهی کرده و طلب بخشش کرد. اما آیا ریحانا او را خواهد بخشید یا نه بعدا معلوم خواهد شد. اما چیزی که معلوم است اینست که اخیرا ریحانا  به دنبال دوست پسر جدیدی می گردد و دیگر از براون دل خوشی ندارد. پایان این ماجرا نزدیک است.

 Biography : Tylor Swift

طلاعات هنرمند

نام اصلی  تیلور آلیسون سویفت

زادروز  ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹

اهل کشور   ویومیسینگ، پنسیلوانیا، آمریکا

کار(ها)   خواننده، آهنگ‌ساز

مدت کار  ۲۰۰۶–اکنون

ناشر(ها)   بیگ ماشین, یونیورسال موزیک

تیلور آلیسون سوئیفت (به انگلیسی: Taylor Alison Swift) (زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹)، خوانندهٔ کانتری/پاپ و ترانه‌سرای آمریکایی است.

در سال ۲۰۰۶ او نخستین آهنگش بنام «تیم مک‌گراو»^∗، را روانهٔ بازار کرد. در اکتبر ۲۰۰۶ او نخستین آلبومش را که نام خودش را برای آن انتخاب کرده بود منتشر کرد که ۵ آهنگ آن آلبوم در جدول داغ‌ترین آهنگ‌های کانتری قرار گرفتند. او همچمنین دارای گواهی‌نامه پلاتین سه گانه از انجمن صنعت ضبط آمریکا می‌باشد.

نیویورک تایمز در وصف سویفت نوشته‌است که او یکی از بهترین ترانه‌سراهای پاپ و در درجه نخست کانتری است، فردی عملگرا که بیشترین تماس با زندگی درونیش را نسبت به بزرگسالیش دارد. بر طبق نظر نیلسن سوند اسکن^∗، سویفت بزرگترین هنرمند موسیقی از نظر فروش در سال ۲۰۰۸ در آمریکا بوده و فروش آلبوم‌های او بیش از ۴ میلیون نسخه بوده‌است. آلبوم‌های بی باک^∗و تیلور سویفت درپایان سال ۲۰۰۸ شماره ۳ و ۶ فروش را به ترتیب با ۲٫۱ و ۱٫۵ میلیون عدد آلبوم بدست آوردند. «نیلسن سوند اسکن» از مجموع فروش آلبومهاش عنوان بهترین فروش یک موزیسین را به او داد. آلبوم بی باک از آوریل ۲۰۰۴ به‌مدت ۱۱ هفته پیاپی، شماره ۱ بیلبورد ۲۰۰ بود. از سال ۲۰۰۰ تاکنون هیچ آلبوم دیگری این رکورد را به‌دست نیاورده‌است.

سویفت در سال ۲۰۰۹ از سوی مجلهٔ بیلبورد بعنوان هنرمند سال انتخاب شد. او اولین خواننده در تاریخ «نیلسن سوند اسکن» است که با دو آلبوم متفاوت در جدول ۱۰ آلبوم برتر سال قرار دارد. سویفت اولین خواننده زن در تاریخ موسیقی کانتری است که آلبومش شش هفته رتبه ۱ را در بیلبورد ۲۰۰ داشته‌است. درمیانه ژانویه ۲۰۰۹ سویفت اولین خواننده کانتری بود که ۲ میلیون دانلود اینترنتی از سه آهنگش انجام شده‌بود.

مجلهٔ فوربز در سال ۲۰۰۹ او را به‌عنوان ۶۹امین فرد مشهور پرقدرت با درآمد ۱۸ میلیون دلار انتخاب کرد. در سال ۲۰۱۰ سویفت با درآمد ۴۵ میلیون دلار جایگاه ۱۲ام فهرست فوربز را به‌خود اختصاص داد. در ژانویه ۲۰۱۰ «نیلسن سوند اسکن» او را در صدر لیست فروش دیجیتالی آهنگ‌ها با فروش ۲۸ میلیون تراک دیجیتالی قرار داد که در تاریخ موسیقی بی‌سابقه بوده‌است. او تاکنون موفق به فروش 20 میلیون نسخه آلبوم و 33 میلیون تک آهنگ در سراسر جهان شده است.

ابتدای زندگی

سویفت متولد ویومیسینگ، پنسیلوانیا است. او دختر اسکات و آندره‌آ سویفت است و یک برادر کوچکتر بنام آستین هم دارد. تیلور در مزرعه پرورش درختان کریسمس بزرگ شده که در خارج از ریدینگ، پنسیلوانیا قرار دارد. پدرش یک دلال سهام و مادرش زنی خانه دار است. هنگامی‌که او سال چهارم بود در مسابقات ملی شعر با یک شعر سه صفحه‌ای بنام «هیولایی در گنجه من»^∗ شرکت کرد و برنده شد. در ده سالگی او به اجراهایی در اطراف شهرش - رقابت‌های karaoke، فستیوال‌ها و نمایشگاه‌ها- پرداخت و همچنین شروع به نوشتن آهنگ کرد.وقتی که ۱۲ سالش بود او تمام تابستان را به نوشتن یک رمان ۳۵۰صفحه‌ای اختصاص داد، که هیچ وقت چاپ نشد. شروع فراگیری گیتار را از یک تعمیرکار کامپیوتر که به او نشان داد چطور می‌توان با سه آکورد بنوازد بود.بعد از آموختن آن او اولین شعرش بنام «خوشبختی تو»^∗ را نوشت. بیشترین تاثیر موسیقیایی را شنایا تواین بر روی سویفت گذاشت.ضمن آنکه افراد دیگری بر روی او تاثیر گذاشتند همچون لی آن ریمس ، تینا ترنر، دالی پارتن و مادربزرگش. با اینکه مادربزرگش یک خواننده حرفه ای اپرا بود، اما ذائقه تیلور بیشتر به سمت موسیقی کانتری بود.در نوجوانی او علاقه و عشقش را نسبت به پاتسی سلین و دالی پارتن گسترش داد.

حرفه موسیقی

۲۰۰۰-۲۰۰۵:آغاز

در یازده سالگی سویفت اولین سفرش را به نشویل انجام داد و امیدوار بود یک برنامه ضبط با نمایش و نوزیع آن و آواز خواندن با شعرهایش داشته باشد.او کپی هایی برای این کار انتخاب کرد اماآنها مورد قبول واقع نشدند.پس از بازگشت به پنسیلوانیا از او برای آواز خواندن در تورنمنت تنیس آزاد آمریکا دعوت شد. جاییکه تفسیر او از سرود ملی مورد توجه بسیار قرار گرفته بود.سویفت در سن ۱۲ سالگی شروع به نوشتن آهنگ و نواختن آن با گیتار ۱۲ سیمه کرد.او مرتبا به نشویل رفت و آمد میکردو آهنگهایی را با آهنگ نویسان محلی مینوشت. وقتی که ۱۴سالش بود خانواده اش تصمیم گرفتند به حومه شهر نشویل بروند.در این سن او به عنوان جوانترین فرد سراینده ملحق شده به شرکت Sony/ATV Tree publishing house بود.در ۱۵سالگی او از RCA Records بیرون آمد بعلت اینکه شرکت او را برای برنامه Artist development deal میخواست نگهدارد. بعد از اجراهایش در محل اجتماع آهنگ نویسان در نشویل بنام«کافه بلو برد»^∗، او توجه اسکات بورچتا^∗ را به خودش جلب کرد کسی که او را به شرکت بیگ ماشین رکوردز^∗ معرفی کرد.

۲۰۰۶-۲۰۰۸:تیلور سویفت

او برای نخستین بار اولین آهنگش بنام «تیم مک گراو»^∗، که نوشتن آن را در خلال کلاس ریاضی در دبیرستان انجام داد را روانه بازار کرد که رتبه ششم را در مجله « هات کانتری سونگس » ^∗به دست آورد.موزیک ویدیو « تیم مک گراو » باعث دریافت جایزه " مهمترین پیشرفت ویدیوی سال " در اهدای جوایز CMT سال ۲۰۰۷ شد.او اولین آلبومش را که بنام خودش یعنی " تیلور سویفت " را در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر کرد. دومین آهنگ از آلبومش بنام «قطرات اشکی بر روی گیتارم»^∗ در ۲۴ فوریه ۲۰۰۷ منتشر شد.این آهنگ رتبه ۲ را در « هات کانتری سونگس » و رتبه ۳۳ را در « بیلبورد هات ۱۰۰ » ^∗ بدست آورد.این آهنگ دوباره با یک رمیکس و ترکیبی از پاپ و کانتری پخش شد و رتبه ۱۳ را در « بیلبورد هات ۱۰۰ » و رتبه ۱۱ را در « بیلبورد پاپ ۱۰۰ » بدست آورد. در اکتبر ۲۰۰۷ تیلور جایزه " هنرمند/سراینده/سال " را از جشنواره " سرایندگان نشویل "^∗ را برد که عنوان جوانترین برنده این جایزه را از آن خود کرد. سومین آهنگش بنام «آهنک ما»^∗ به مدت ۶ هفته رتبه ۱ را " کانتری چارتس" و رتبه ۱۶ را در « بیلبورد هات ۱۰۰ » و رتبه ۲۴ را در « بیلبورد پاپ ۱۰۰ » بدست آورد.

زندگی شخصی

تیلور سوئیف در سال 2008 با خواننده ی پاپ جو جوناس دوست شد که رابطه ی آنها در ماه اکتبر همان سال به پایان رسید. سوئیف در آهنگ "Forever & Always" از آلبوم "بی باک" نشان داد که جو جوناس قلب او را شکسته است. در سال 2009 شایعاتی مبنی بر رابطه ی او با تیلور لاتنر پخش شد. در اواخر سال 2010 او با جیک جیلنهال رابطه برقرار کرد که رابطه ی آنها در اوایل 2011 به هم خورد. همچنین حدس و گمان هایی وجود دارد مبنی بر اینکه تیلور سوئیفت به جان مایر علاقه مند است و گفته شده که آهنگ "Dear John" از آلبوم "حالا صحبت کن" درباره ی جان میر است.

 Biography : SHAKIRA

اطلاعات هنرمند

نام اصلی  شکیرا ایزابل مبارک ریپل

زادروز  ۲ فوریهٔ ۱۹۷۷

اهل کشور  بارانکیا، کلمبیا

مدت کار  ۱۹۹۰-اکنون

آلبوم سرشناس  sale ei sol

شَکیرا ایزابل مبارک ریپل (به انگلیسی: Shakira Isabel Mebarak Ripoll) (متولد ۲ فوریه ۱۹۷۷) خواننده پاپ و پاپ راک اهل کلمبیا است. نام او (Shakira) گرچه «شکیرا» تلفظ می‌شود، همان نام عربی «شاکره» (به معنای دختر شکرگزار) است. در منابع غربی «شاکره/شکیرا» را «زن پرفضیلت» معنی کرده‌اند.

تبار مادر وی به کلمبیا و تبار پدرش به لبنان بر می‌گردد. زبان مادری او اسپانیایی است اما به زبان‌های انگلیسی، عربی، ایتالیایی، پرتغالی وفرانسه هم آواز خوانده‌است. او به پنج زبان آشنایی دارد.

شکیرا در بین هشت خواهر و برادرش از همه کوچک‌تر است. اصلیت عربی باعث علاقه او به شعرهای عربی و انس‌گرفتن و خواندن به این سبک شد.

او که اعلام کرده به ریشه‌های عربی خود افتخار می‌کند، رقص شکم را از 10 سالگی از مادربزرگ لبنانی الاصلش یاد گرفته‌است.

او خوانندگی را از سن هشت سالگی شروع کرد و در سیزده سالگی با شرکت سونی در کلمبیا قرار دادی بست. در سال ۲۰۰۱ شایعهٔ نامزدی او و پسر رییس جمهور آرژانتین منتشر شد.همچنین حضور رافائل نادال در ویدیوکلیپ شکیرا به نام «جیپسی»در سال ۲۰۰۹ موجب شد تا نشریات عامه پسند خبر علاقه‌ی‌ بین این دو را منتشر کنند. خبری که با تکذیب هر دو طرف مواجه شد. وی همچنین در سال های 2006 و2010 ترانه رسمی جام جهانی فوتبال را در آلمان و آفریقای جنوبی به انگلیسی و اسپانیایی اجرا کرده است همچنین در جشن قهرمانی اسپانیا در مادرید کنسرت برگزار نمود . وی همچنین مدتی مدل تبلیغاتی شرکت های معتبری چون نوکیا/ پپسی /و.... بوده است.جرارد پیکه در سال 2010 از شکیرا درخواست ازدواج کرد وشکیرا به او جواب مثبت داد.

  

فعالیت ها

شکیرا یکی از نمایندگان رسمی باشگاه فوتبال بارسلونا برای طرح های خیریه این باشگاه است. باشگاه بارسلونا و بنیاد دسکالزوس توافق نامه ایی را برای اجرای پروژه "توسعه فوتبال برای جوانان و زندگی سالم" در شهر های آمریکا و کلمبیا امضا کردند. شکیرا یکی از نمایندگان اصلی باشگاه بارسلونا برای اجرای این پروژه خیریه در کشور زادگاهش کلمبیا و آمریکاست.

Biography : INNA

اطلاعات هنرمند

نام اصلی  النا الکساندرا آپوستولیانو

زادروز  ۱۶ اکتبر ۱۹۸۶ ‏(۲۵ سال)
منگلیا

اهل کشور رومانیایی

سبک‌ها   دنس

کار(ها)   خواننده

مدت کار  ۲۰۰۸ تا کنون

ناشر(ها)   اولترا رکوردز

النا الکساندرا آپوستولیانو (به رومانیایی: Elena Alexandra Apostoleanu) (زادهٔ ۱۶ اکتبر ۱۹۸۶ منگلیا، رومانی) که با نام هنری اینا (Inna) شناخته می‌شود، خوانندهٔ رومانیایی است.

در مراسم جوایز ام‌تی‌وی رومانی ۲۰۰۹ که در کرایووا برگزار شد، او با دریافت چهار جایزهٔ «بهترین دنس»، «بهترین تازه‌وارد»، «بهترین نمایش»، و «بهترین مرزشکن» موفق‌ترین خوانندهٔ مراسم شناخته شد.

زندگی نامه

النا الکساندرا آپوستولیانو (Elena Alexandra Apostoleanu) با اسم هنری اینا یا Inna در 16 اکتبر سال 1986 در منگلیا رومانی به دنیا اومد. در بچگی پدر بزرگش النا رو اینا صدا میکرد پس او هم تصمیم گرفت که اسمش رو اینا بذارد.او با دیپلم اقتصاد از دبیرستان فارق التحصیل و در رشته علوم اجتماعی در یکی از دانشگاه های رومانی درس میخونه.او در سال 2007 وارد صنعت موسیقی میشه و 2 آهنگ برای یوروویژن سال 2008 برای رومانی میسازه که هیچ کدومشون انتخاب نمیشن.

در سال 2008 اولین آهنگ سینگل خودش رو به اسم Hot میده بیرون که خیلی زود شماره 5 در فهرست Top List رومانی میشه و همچنین در کل جهان موفقیت پیدا میکنه.دومین سینگلش Love نام داشت که در سال 2009 بیرون اومد و مثل آهنگ قبلی معروف شد.آهنگ Deja vu هم در کشورهایی مثل روسیه و مجارستان و ... خیلی موفق شد.
بعد از بیرون دادن آهنگ های سینگلش آلبوم Hot رو در سال 2009 بیرون داد.
در همون سال جایزه بهترین اکت رومانیانی رو از مراسم MTV Music Awards گرفت.

بعد از این موفقیت ها اینا برای کریسمس یه آهنگ به اسم I Need You For Christmas منتشر کرد که باز هم یه موفقیت دیگه برای اینا در رومانی بود.در آخر سال او به عنوان موفقترین خواننده زن رومانی از طرف استعدادهای جوان رومانی انتخاب می شه.

در ابتدای سال 2010 آهنگ Hot اینا به یه موفقیت بزرگ در بیلبورد موزیک آمریکا دست یافت و رقابت تنگاتنگی با آهنگ Tik Tok از کشا(Ke$ha) داشت.

او در سال 2010 آهنگ "10 minute" رو ساخت و ویدیو اون رو در لندن ضبط کرد.او دوباره در همون سال آهنگ Sun is up رو ضبط کرد که موفقیت های دیگه ای براش داشت.
برای دومین بار اینا در MTV Music Awards جایزه بهترین خواننده رومانیانی رو گرفت و در بخش بهترین خواننده اروپایی هم نامزد شد.

او در اکتبر سال 2011 آلبوم I Am the Club Rocker رو بیرون داد.در همون سال اینا اولین تور جهانی رسمی اش رو شروع کرد که هنوزم ادامه داره.دو آهنگ دیگه از این آلبوم نیز به صورت سینگل منتشر شدن، Un Momento و Endless.

اینا در طول فعالیتش موفقیت های زیادی در کشورهایی مثل روسیه،اسپانیا،فرانسه،انگل یس،آمریکا و ... کسب کرده و جوایز زیادی گرفته،به طوریکه موفقترین خواننده رومانیانی تا به امروز شناخته میشه.